ایستاده و آرام به سمت آینه میخزم

با اظطراب دلهره آور تعویض چشم هاوتازه می شود دل

از تماشای دو مروارید درخشان بر کیسه پاره پوره ی صورتم.

جهان پر از لبخند و پروانه سفید بود!!!!!!کدام بود ؟

این آینده کدام بود که بهترین روزهای عمر را


حرام دیدارش کردم ؟

حسين پناهي